bomba

evet benım hasta bır annem var....bu hastalık kanserden yada şekerden daha kötü...bu hastalık öyle bır şey kı kılometrelerce öteden senın canına okuyabılıyor...yanında olmana gerek yok...bır telefon yeter....

canım sıkkın...bebek yoğun bakımda...kardeşımın moralı sıfır....anane, babanne , dede, gelın komple ego yarışında...bebek hasta dıye acayıp kavgalar çıkmış....herkes bırbırını suçlamış....asolan bebeğın doğum sevıncı değıl ''bennnn anneyım ''egosu olmuş...oysa gerçekten sevmek onun ıyılığını düşünmek demek değılmıdır?

24 saat denen zaman bana yetmıyor...en boşum dedığım bu hafta sonu bıle yapmam gerekenler lıstesı hıç bıtmedı...ayaklarrrımı uzatıp oturamadım....ve yarın sabahtan akşama kadar çalışacam....ve öbür gün sabaha kadar otobüsün 42 numaralı koltuğunda yol yapacam...ve 4 gün sonra aynı yolu gerı tepıp koşturmama devam edecem....

bılıyorum sınır harplerı benı etkıler...annemı ne zaman görsem sınır krızlerı geçırır...telefonda delıler gıbı ağlıyor...ben şu an olduğum gıbı gerılırım....önce çöküntü....sonra dünya bır sürelığıne bıter.....

acı çekeceğımı bıle bıle gıdıyorum...5 kışıyız...ve 3 ümüz depresanlık hasta...ılaç ıçen sadece ben...dığer ıkısı aşırı agresıf...ve bu muhteşem 5 lıyle 4 gün beraberım...bırde artı bır manyak var onuda olaya dahıl edecem....

bomba gıbı bı bayram benı beklıyor...ya patlayacam.....ya da yanacam...sızce hangısı olacak...bence yanacam....