AMELİYAT...

gelirken şehriye al diye aradım...hastanedeyim dedin...ameliyat olacam dedin...ne dersin olayım mı dedin...

şaşırdım...hani nicedir pek uykundan bir şey anlamaz olmuştun...yorgun uyanıyordun..yıllardır sen horladığın için aynı odada yatmaz olmuştuk...tatil zamanları otel odalarında bir kabustu uyumak....sen kuvvetli bir motor gibi sesler çıkarırdın uykunda...bir kaç doktora gittin elbet...her biri farklı söyleyince bıraktın işin ucunu...

şimdi yakında ameliyat olacaksın burnundan...birden başım dönmeye başladı...başım dönüyor diye çığlık attım...böyleydi panik ataklının acısını belli etme şekli...

tüm kış hoyratça teptim ya seni..kötü davrandım..kırdım döktüm...kıymet bilmez oldum...birden içim yandı...ya ben seni bir gün kaybedersem?bu nice büyük acı olur?

sınırsız isteklerim hiç bitmezken, güzel bir öğleden sonra geçirdik başbaşa...ellerimden tuttun, yürüdük...alışverişe gitttik...ben onu alalım , bunu alalım derken , sen sesini çıkarmadan eninde sonunda ne istiyorsam alırken birden kot pantolonunun Yırtıldığını farketti gözlerim...utandım...ben bir terlik daha isterken sen o yırtık kotu giyiyordun ve sesin bile çıkmıyordu...ben çantalarıma yeni bir çanta daha eklerken , elimde dokunmatik telefonumla gezerken sen o eski püskü telefonla idare ediyorduN...ve hiç sesin çıkmıyordu...zor kadındım, mızmız kadındım, nazlı kadındım...ve sen zavallı mazlum bir adamdın....

biz çok garibanız değil mi dedin...kimsemiz yoktu...o telefon edip ailesiyle bile paylaşmazdı...arkamızda bir destek yoktu..hastaneye gider ikimiz birlikte çıkardık...evlenirkende böyle olmuştu...tüm evi ikimiz başbaşa hazırladık...kızı ananeye yollayacağız ameliyattan önce..burundaki kemik alınacak..etler toplanacak, küçük dil traşlanacak...büyük bir ameliyat değil...3 saat sürecekmiş ve artık horlamayacak...

içim yandı be sevdiğim adam...bazen musibetler iyidir , aklın başına gelir...ben senden vazgeçmem ...affet beni...