içimdeki deli kadın gene çıktı meydana...hani ben onu nicedir hapsetmiştim kalbimin bir köşesine..gözlerine bakıp ''bak dedim ne olur buraya hapsediyorum seni.hiç çıkma.kal orda öldüğüm güne kadar''....güldü bana...baktım korkuyla...
korktukça her ezan sesi duyduğumda dua ettim o deli kadın çıkmasın ordan diye...ve dinlediğim ilk şarkıda MERHABA!!!!diye bağırarak geldi yanıma...ibrahim tatlıses ''mutlu ol yeter''dedi...deli kadın güldü kahkahalarla...
birden burnumun direği sızladı...kocaman bir ateşti o...geçmeyen, bitmeyen....deli kadın artık gelmişti...
...................
saatlerce ağladım bu sabah...kızlar başıma toplandı...deli kadın kollarını birleştirip pis pis sırıttı...hahaha dedi tam 60 gündür sabrediyorsun.ne oldu??nanik nanik.....
mendiller bitti...teselliler bitti..bütün tesellileri ezberledim artık...ben yana yana kavrulurken uzattım elimi ona...hadi al dedim...ben pes ettim al beni bildiğin yere götür...
..............
bir kaç saat sonra oradaydık...yanımda arkadaşım...karşımda hep merak ettiğim o yer...cennetmiydi orası...hangi güzel ayaklar basıp geçmişti ordan...bir koku vardı havada ve tanıdığım , özlediğim kokuydu...deli kadın oturdu yanıma...ne kadar özlemişim onu...gözlerime baktı o gözlerini kocaman açarak...dakikalar bitmesin isterdim...deli kadının omzuna başımı koyup öylece ölmek isterdim...ellerine bile dokunamadım oysa...ah deli kadın her şeyin öyle güzel ki, sen dünyaya bedelsin...deli kadınım benim...
.............
deli kadın gitti...ben kendimle başbaşa kaldım...acep bir daha ne zaman gelir?hem deli, hem kötü...hem bana zarar...hepsine rağmen var....
onu zorla tıktım kalbime...bir daha burnumun direğini sızlatma dedim...gir oraya ve ne olur çıkma...
biliyorum çıkacak gene...o güne kadar hoşçakal deli kadın...ezan okunuyor dua ettim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder