SAĞNAK YAĞIŞ

güçlü bir öfke patlaması daha...

beni gözyaşlarına boğan ne yapsam kar etmeyen deli gibi ağladığım bir patlama daha...evet ben yıllardır böyle ağlamamıştım.son aylarda ağladığım kadar...sıkıyorum kendimi tutamıyorum...tutmamam gereken zamanlarda ise ağlayamıyorum...

son haftalar iyi geçmişti doğrusu..baya yol katetmiştim ve yarın şeker doktordan kocaman bir aferin alabilirdim...ama bugün gene dibe vurdum...içimdeki o yara deli gibi kanamaya başladı...beynim derdime odaklandı...tüm dünya derdimdi...her şey silindi...oysa dert çaresizdi...oysa dert inatçıydı...oysa dert laftan anlamazdı...oysa dert beni yaşarken öldürendi...

6 depresan hap ve hala bu acıları çekmek ne tuaftı...belkide bir hastaneye yatıp kurtulabilirdim...oysa her şeyim ne kadar normal, hayatım ne güzeldi...bir saplantı her şeyi mahvetmeye yetiyordu ve ben o saplantıya göre bencildim...her istediğim olsun diye diretendim...zorlayan , acımayan dozu kaçırandım....ve once saplantıya olan hizmetime rağmen yaranamayan , suçlanandım.....

gözyaşlarım sel oldu...hastanedeydim...sonuçlarımı almaya gitmiştim....ordan okula geçtim....kendimi sıkıyordum..gözlüğümü almamışım...dayanamadıım...aktı yaşlar...aktı aktı....şehir sel oldu yaştan...ben boğuldum...

ölmek kurtuluş olabilirdi...tek çare bu gibiydi....eve dönerken yolda gene sel oldu arabanın içi...ben ağladım şarkılar çaldı ....

kapıyı açtı...sarıldım ona sımsıkı...senden bir şey isteyecem yaparmısın?dedim...ne istediğimi sormadan yapmam dedi...sor önce bi dedim...sabah beri akan gözyaşları birden kurudu...sonra zar zor sordu ne istiyorsun?yarın benimle doktoruma gelirmisin??????dedim...gelmem dedi...gözyaşlarım kurudu...akmadı...eline kumandayı aldı ve koltuğa uzandı....gittim yanınan kıvrıldım..elinin sırtıma koydu...neden gelmiyorsun?dedim...hep kendin gidiyorsun gene kendin git..dedi...tüm hıncımı ondan çıkarmak istedim...kafa tuttum...onu kızdıracak laflar ettim...suskun dinledi..biz hiç kavga etmiyorduk çünkü o hep susuyordu...açtı bilgisayardan bir film izledi....

arkadaşım arardı...sahilde yürümeyi özledim, rüzgarın yüzüme vuruşunu özledim..haftalardır kendim için hiç bir şey yapmadı dedi....düşündüm..!!!!!

akşam depresanlarımı içtim...yarında güzel geçmeyecek, öbür günde...haftalardır hayat saplantının hizmetinde..ve ben böyle yavaş yavaş ölecem..bir hiç uğruna...