UÇABİLİRİM SAADETTEN!!!

sabah 8 de kendi özgür irademle gözlerimi açtım..ne kadar özlemişim telefonun alarmı olmadan uyanmayı...ekim ayından beri ilk defa bu cumartesi evdeyim..uçabilirim saadetten!!!

evdekiler uyanmadan biraz kitap okudum..ne saadet...

kız uyandı, krep yaptım seviyor diye..hafta içi beni gıcık eden koca sanki bir melek..ben nasıl bakarsam öyle mi görüyorum acep?alanya tatili için anlaştık.ben ne söylesem itiraz etmeden kabul etti filan..hatta çay yoktu, sucuklarıda yakmıştım ama sesini çıkarmadı...

kahvaltıdan sonra tıpkı dün yazdığım gibi serin yatak odamda gevşeyen vücudumu bıraktım uykunun kollarına.tatlı tatlı nenni söyledi dışardan gelen hava....ya uyuyup kalırsam korkusu yok, gitmek zorunda olduğum biir yer yok...telefon bile çalmıyor.ne saadet!!!!

öğleden sonra karfura gittik...kız biraz gıcık etti ama koca gene maşallahlık..ne saadet yarabbim..baktım milletin içinde filan beni hızlıca öpmeler filan...ALLAH ALLAH...

ınkılapta hafta içi alacam diye kafama koyduğum şairin romanı ve başka bir kitap daha aldım...kızın vazgeçilmezi felaket hanry dizinin yeni kitabı çıkmış...hemen hoop alalım..kız oyuncakta istiyor ama kendime şaşırdım çünkü ona direndim ve almadım..oyuncaklarla bir kaç saat oynayıp bir kenara atıyor..başkasına vermek istesem verdirmiyor, çöpe attırmıyor..dolap dolup taşıyor ama kızın gözü doymuyor...

ve pizza hutta nefis pizza ...üstelik sınırsız menüsü aldım..kolanın içindeki buzlarla çeşit çeşit pizzaları mideye indirmek olağan üstü...menü sınırsız fakat midenin bir limiti var..yiyemiyorsun ki...(bu arada her postumda mutlaka yiyecek geçiyor , tahmin edeceğiniz gibi şişkonun tekiyim)

dönüşte taksici hızla büyüyen bizim mahalleden bahsediyor..evler değişiyor..trilyona yakın fiyatlara satılıyor..ülkenin 60 milyonu fakir ama genede....

eve geliyorum..karnım tıka basa dolu ..profitrole yer bile yok..hatta sigara bile içemiycem...ne saadet anlatamam...içim mutluluk dolu..yaz gelmiş...okulun bitmesine az kalmış..her şey ne güzel ne güzel...

İÇ SES:bu mutluluğun sebebi prozac olmalı..tam 6 ayı doldurdum.depresanların 6 ayda etki gösterdikleri biliniyor.peki mutlu olmak için hep bu ilaçlardan mı içecem..vücudum bağımlı mı oldu?şeker doktora artık bırakalım desem güler mi?yoksa ilaçtan değilde dik kafalılığımdan dolayı mı mutluyum..hani her şey benim dediğim gibi oldu..kimse bana itiraz etmedi..kafamın dikine gittim...mutluluğun sebebi bu mu?

işte hep istediğim hayat bu...istediğim saatte kalkmalı, dingin vakit geçirmeliyim evde..alış verişe gitmeli, istediklerimi alıp, istediklerimi yemeliyim...saadet bu olmalı..

ama hep te böyle olmaz ki dimi???