17 Kasım 2010 Çarşamba

eskiden tanıdığım bir çok insanı görüyorum bayram ziyaretlerinde.kabus gibi...tüm bunlarla yaşamak iğrençmiş.korkunç bir ağrı saplanıyor beynime...tansiyon aletiyle kanka oldum.

annemden tek kelimeyle nefret ediyorum.iki lafın biri benim şişkoluğum.sanki kendisi çok zayıf...her şeyle ilgli saçma sapan yorumları...aptalca lafları...bu kabus bitsin istiyorum....

evler , insanlar görüyorum.ne kadar şanslıyım.Allah bana baya güzel şeyler vermiş.hakettiğimdende fazlasını vermiş.gülüyorum.neden bu kadar güzelliğe bu kadar iğrenç bir ruh*bu sorunun cevabı bu seyahatte gizli.

artık sadece 2 gün kaldı...başımdaki korkunç ağrı bir geçse...

1 yorum:

Adsız dedi ki...

gerçekten nefret edemezsin annenden,senin kadar duygu yüklü bir insanın annesinden nefret etmesi imkansız,bence en büyüğünden kırgınsın annene seni anlayamadıgı için,onada seni paylaşabilmeyi ögretmeye çalışsan ahkam kesmiş olurmuyum,eger öyle düşündüysende düşünme.sevgiler.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...