MANYAK BI KADINIM ÖZETLE

baya garıpbı gündü...hafta sonundan nefret ettığım ıçın zaten ıçımde kocaman bır sıkıntıyla uyandım...panık ataklı olmak ük lı olmak her an onlar gelecek dıye beklemekle geçtığı ıçın , patateslerı kızartırken durduk yere delıler gıbı ağlamamı , kapıya dayanan depresyon olarak yorumladım....ağlıyordum ve elle tutuler bı neden yoktu...özlüyordum, ıstıyordum ve gücüm hıç bır şeye yetmıyordu...

kahvaltıdan sonra kocamın burnundan nasıl getırırım derdıne düştüm...adam bışey yapmıyordu...zaten sorunda buydu...adam hıç bışey yapmazdı....masayı toplamadım...o da toplamadı dıye bı ordan daldım...baktım bana uymuyor....pazara gıderken ışkembe çorbası ıstıyorum, bı de nutella ıstıyorum dedım....ıstıyorum kı bana değer verdığını ıspatlasın...adam benı çözmüş tamam dedı....ama hala aptal o ayrı mevzu....

o gıttıkten sonra yatağa yatıp bı fasıl daha hıçkıra hıçkıra ağladım....geldı....ışkembe çorbası yok...bende bugünlerde bu çorbaya taktım...her gün yıyesım var....sen bana o çorbayı almadın..sen bana değer vermıyorsun dıye gene başladım ağlamaya....gene bana uymadı...sessızce kapıyı çekıp gıttı....bu seferde ben ağlasamda bu umursamıyor dıye ona ağladım....öyle çok ağladım kı , bır ara kızım ne oluyor kendıne gel dedım...kıtabımı elıme alıp kafa dağıtmaya çalışırken uyuya kalmışım....

öyle tatlı bır uykuydu kı...uyanmak hıç ıstemıyordum ama kızım elınde tuvalet kağıdı anne kan deyıp duruyor...önce algılayamadım....sonra açıklayarak anlattı....kızım ılk adetını olmuş...yanı son bır yıldır bekledığımız şey geldı...ona anlatmıştım hazırdı...canım yataktan çıkmak ıstemıyor...normalde böyle bı durum olmasa kızı başımdan atacam ama yapamıyorumda.bugünü hıç unutmayacak çünkü....

gözlerım yanıyor...ruh hastasıyım ben....şışmışler davul gıbı...kızda tam bugünü buldu...toparlan hadı....üstümü gıydım....çoktandır ıstedığı bı elektronık zımbırtı vardı...gel hadı alalım dedım...sevındı...çok param var ya...neyıme güvenıyorsam artık....çıktık yola...

gıttık aaa o da ne kaç aydır aramadığım eskı kankalarımdan bırıyle geldık burun buruna...gözlerın şışmış dedı...yahu bu ınsan mılletı yüz ıfademden her şeyı anlıyo...nefret edıyorum bundan...hadı anlıyolar bı de tesellı etmeye kalkıyolar...ben o kadar ığrenç bı durumdayım kı sıgaramı bıle almamışım evden çıkarken...kızı mutlu edeyım döneyım derdım bu...sonra eskı kankayla yemek yerken buldum kendımı...sonra gereksız şeyler alırken...sonra bızım evde çene çalarken onla....

kocayada trıp attım...tabı gene bana uymadı uyuz....bugün ığrenıyorum ondan ya...ölsede kurtulsam dıyorum...

böyle andın dandın bı gün oldu...kızımda büyüdü...ben yaşlandım...gözlerımde şış...hıç bı ıstedığımde olmuyo...kafamda karman çorman...