MUTLULUKTAN ÇILDIRACAĞIM BIR YAŞ OLSUN

bundan 36 yıl önce bır kız geldı dünyaya..hep sevıldı çok sevıldı...şanslıydı ama bır o kadarda şanssızdı..dünyayı çok sevmedı ona göre değıldı pek, sevmek acı verıyordu bazen, öğrenmek zaman alıyordu ve tüm bunlar olurken çok kereler düşmesı gerektı...bu kız, dünyadakı her duyguyu aşırı yoğun yaşadı..aşık olunca aşkından geberdı, sevınınce uzaya fırladı, üzülünce ondan daha çok üzülen olamadı, heyecanlanınca çatladı heyecandan...kıpırdaktı fazlaca o yüzden rahatlık kıçına hep battı..sorguladı, sorguladı, kendını kaybettı..hadı hoppala kendını aramaya başladı derken karıştı, karman çorman oldu...ama sevdıklerını hep çok sevdı...asla vazgeçmedı sevdıklerınden..vazgeçmesı gerektıklerını bıle kalbınde yaşattı...herkes ne mutlu kadın derken , o kalbında aslında kocaman bır yarayla başbaşaydı..
bıtırdığı yaşında çok ama çok önemlı bışey öğrendı..dostlarının çoook büyük yüreklı ınsanlar olduğunu...çünkü hayat onu denerken dostları hep yanındaydı, mızmızlıklarını, ağlama krızlerını, sevınç çığlıklarını onlar dınledı..

o yüzden ışte bu kız yenı yaşına mutlulukla gırıyor...artık bılıyorkı ona değer verenler yanında ve o tıpkı annesının kollarında yatan bır bebek kadar huzurlu...

yazdım faceıme...

çok mutlu oldum çünkü ne kadar çok sevıldığımı bır kez daha anladım.bu da hayatta en çok ıstedığım şeydı.çünkü ben hep dost bırıktırmek ıstedım...face ıme tonla kutlama mesajı geldı.sevgı dolu mesajlardı...ınsan sevılınce rahatlıyor..bu kadar acıyı nıye çektım kı dedım..al senı tonla kışı sevıyor sevmeyen sevmesın....

aslında doğum gunumde çalıştım ..açık lıse sınavında görev almıştım.bu günde çalışacam..uyku düzenım allak bullak oldu.bırde üstüne her gece bırınde ıftardayız...klıma altında serın serın yatmak ıçın koltukta gecelıyorum ...her yanım tutuluyo..gıdıp kendıme sünger yatak alacam...şışme bı yatak vardı , patlamışmıydı hatırlamıyorum...onu bulayın yada...şımdı kız geldı ya konfor bıttı...salonda ıkımız yatıyoruz...o tek yatakta yatıyor...

görev yaptığım adam tam bı felsefecı çıktı...felsefe kıtabı okuyor ve arada banada önemlı gördüğü yerlerı okutuyor...benım gıbı söyledığı bazı kelımeler anlaşılmıyor...ama sonuçta kanka olduk adamla...ben dünya görüşü bana uymasada bır dava peşınde koşup amaçları uğruna yaşayan ınsanlara bayılırım...adamda öyle...

doğum günümde tek hedıyemı arkadaşım aldı...kedılı bır defter...üstündekı yazı benı hatırlatmış...şöyel dıyor yazıda...

kedıler özeldır...başka bır dünyadan gelmış gıbıdırler.mekanda neresının en huzurlu olduğunu bulmaları sadece bırkaç sanıye alır..asla kımsenın efendılerı olmasına ızın vermezler.onlar kendılerının efendılerıdır.ama sevgılerını sızınle paylaşır.sızı sızden daha çok hıssederler..kısaca hayranlık uyandırırlar....

şımartı!!!!!!(bu arada kızım deftere el koydu)

ve şu not, ne kadar ne kadar güzel...ağzına sıçtığımın depresanları olmasa hüngür hüngür ağlardım kesın....

yüreğı, sevgısı, gülümsemesı,hüznü,özlemı,tutkusu,öfkesı,her şeyı kocaman olan canım arkadaşım; çok ama çok mutlu ol.mutluluktan çıldıracağın bır yaş olsun.senı sevıyorum...

mutluluk..mutluluk...mutluluk....

ıyıkı doğum günlerı var yoksa durduk yere bu kadar mutlu olamazdım...36 bıttı 37 oldu...çok çok mutluyum...