HASTA

sabah erkenden kalktık...camları kapadık, sırt çantamızı alıp kapıyı kilitleyip çıktık...o hastaneye ilk girişim kgb ci ile görüşmeye gittiğinde ben yoktum yanında..ben ona şehriye al diye telefon açtığımda ben ameliyat olacam demişti..öyle birden bire....maşallahı vardır normalde..ağır gripler dışında hasta olmaz...şekeri, kolestrolü, tansiyonu iyidir..dişinde dolgusu bile yoktur maşallah...

genelde ben hep hastayımdır...ıncık cıncık testlerim, hastalıklarım, kontrollerim hiç bitmez...ilk ameliyatımı 24 yaşında oldum.karnım çok acımıştı ve narkozdan uyandığımda epeyce huysuz olurum...ekimdeki kolonoskopimde saatlerce ağlamıştım...bir hayli mızmız bi durum yani...

bize bir oda verdiler ve saatin gelmesini bekledik...gayet sakindi...ama bana bişey oluyordu..sürekli başım dönüyordu..kafamı tutarak duruyordum....o tv yi açtı ve belgesel izledi...ben sessizce korkma kızım hastanedesib sana bişey olmayacak diyordum...gelen panik ataktı...o an bilinç altım yaşadığım kederi kusuyordu...

sonra sedyesi geldi.önlüğünü giydirdim...burnundan öptüm, yanaklarını öptüm:..hiç bişey demedi..hiç tepki göstermedi...sadece kaç saat sürecek diye sordu hemşireye...1 saat dediler..ben 3 saat diye bildiğim için pek umursamadım..asansöre bindirip götürdüler...

hastanenin yanındaki bi kafeye oturdum..başım berbat dönüyor...hastaneye başvursam basacaklar ilacı adama hayrım kalmayacak..biliyorum panik atak....bişeyler yedim ilacımı içtim...teyzem aradı.onunla konuşurken geçti baş dönmem....

odaya bi girdim ooo benimki gelmiş yatıyor....ne çabuk....üstelik olağanüstü sakin...biliyormusun beni ameliyat etmediler galiba dedi...burnunda bi sargı vardı...ameliyat böyle olmazki dedi...şuraya bir kutu bıraktılar aç onu göster bana dedi...kutuda kemik parçaları vardı ve bence bir burun için iriydiler...görmeye çalıştı eğilemediği için göremedi...telefondan resmini çekip gösterdim...bu sefer bunlar kemik değil et parçası dedi...bi kürdan bulduk onları batırdı, kemik olduğuna inandı...gözlerinin içi kıpkırmızydı...bandajı saymazsak vücudunda her hangi bir şey yoktu...galiba gaz çıkarırken kiloduma kaçırdım dedi..temizledim....gözleri serumunda sık sık sorular sordu...

sonra serum bitti..üstünü giydirdim..ayağa kalktı...aynada kendini inceledi...tuvalete gitti...arkadaşları geldi çok mutlu oldu..keyiflendi...yemeklerini pek yemedi...

gece oldu...ben koltuğu açıp yattım...uykumun arasında hemşire geldi, gitti, iğne yaptı, tansiyon ölçtü...

sabah hastaneden çıktık evimize geldik...bi garip oldu...bi tuaf oldu...