GÜLÜMSEDİM HAYATA

ne güzel bir gündü...

öğlene kadar uyudum..üstelik aylar sonra...eylülden beri sabahın 6 sında telefon sesiyle uyanmaya alışkın biri olarak...kemiklerim dinlendi usulca kalkarken...yastıktan keyifle kaldırdım kafamı...

nazlı bir ses tuğba...diye seslendi...gittim yanına...sohbet ettik bir sürü...kahvaltı hazırladık beraber...sigaramızı içtik karşılıklı...cümleler cümleleri kovaladı...onunla sohbet etmeyi ne çok özlemişim...üstelik ne de güzel sohbet edermiş benim kocam.unutmuşum....çocukluklarımız..babalarımız...anılarımız ..tonla konuşulacak şey...

sonra o evi süpürdü..örümcekleri aldı.koltukların altını çekti.ben yerleri sildim...acemice çamaşırları makinaya attı.ayarını yapamadı, zorlandı.makinenin deterjan bölümünü temizledi...işimiz bitince kola içtik beraber...o maça baktı ben face e takıldım...

bulgur pilavı yiyelim mi dedim...ben gidip salatalık alayım dedi...bulgur pilavını o pişirdi...koca bir kase cacık yaptı...neşeyle yedik..neşeliydik ya karnım daha bir doydu..

sonra o arkadaşlarıyla buluşmaya gitti..ben arkadaşımla buluştum.bana iskender sözü vardı..obez olmak böyle bir şey işte tabak tabak bulgur pilavının üstüne bir de iskender yedim...kartal cıvıl cıvıldı..insanlar neşeyle geziyorlardı...her zamn gittiğimiz kafede kahvelerimizi içtik..oh be dünya ne güzel...

geç bir saatte döndüm eve...hoşgeldin dedi sevgiyle..hoşbuldum..seni tekrar buldum..sen çok tatlıymışsın.ben seni nasıl unuttum...sarıldım ona tüm gücümle...yaramı sen onar...sen iyileştir beni...

ve günlerdir beni yoklayan panik atak bgün uğramadı bana...memelerimden süt geliyor.canım çok sıkılmıştı buna..muhtemelen içtiğim ilaçların yan etkisi...

gülümsedim hayata...aylar, aylar sonra....