17 Mart 2012 Cumartesi

BU CUMARTESİ

cumartesi evde sakin sakin başladı..üstelik sabahın 6 sında değilde 8 de kalkmak ayrı bir güzellikti...cam kırıklarını topladığımdan beri kocayla barış halindeyiz..zaten evlilikte böyle bişey ne kadar küssende eninde sonunda barışırsın..bu yüzden uzatmaya gerek yok...

buket uzuneri son kitabı çok hoşuma gitti...ne zamandır böyle keyifli kitap okumamıştım..hep okuyorum ama tadı birbirine benzeyen yemekler gibi kitaplar...değişik lezzetleri bulmak kolay değil...ne kadar buket uzunere kızsamda, mailleştiğimiz dönemde , en sevdiğim yazar olmasını değiştirmiyor bu...

son aylarda , normalde yaptığım herşeyden vazgeçtiğim gibi , yatağa yatıp kitap okumaktanda vazgeçmiştim...bugün elimde kitap uyuyakaldım....eskiden yaptığım bişeydi bu da...keyfi ayrıdır...

tıpkı eskiden olduğu gibi kızımın bağırtıları eşliğinde uyandım...anne kaaaalllkkk.....küçük hanım plan yapmış...kankasıyla sinemaya gitmek istiyor...kankaları hep erkek zaten...çocukta dünden hazır...onları götürecek bir büyüğe ihtiyaç var...ben tabiki...çamaşırlar asılırken o saçlarını maşaladı...hazırlandık sinemaya gittik 3 ümüz..

o sırada meleklerimden biri aradı..kadıköyde resim sergisinin açılışı varmış..benimle gelirmisin dedi...tabiki.....ben hiç resim sergisine gitmedim hatta....

çocuklar sinemadayken ben alışverişi yaptım...kocamda geldi...bana yardım etti...sonra ver elini kankamla kadıköy....

derbiden dolayı her yer fenerbahçe forması giymiş insanlarla dolu...ne sinir bozucu, eğer galatasaray taraftarıysan bu kadar fenerli görmek zulüm...len istanbulda hep mi fenerli var ne...ben bunları yazarken 35 dakikada 3 gol atıldı...fenerin attığı her golde ben kocamı hatırladım..zavallım ne çok ızdırap çekiyor şimdi...eğer gs yenilirse bütün gece homurdanacak...hatta uykusunda çığlıklar atacak...yani benle küsse böyle rüyasında çığlık atmaz ama gs aşkı başka bişey....

resim sergisi güzeldi..kadıköy belediyesinde tavsiye ederim...keşke resim yapabilseydim keşke...diye üzüldüm...ressamlarımız yaşları ilerlemiş, çoluk çocuklarını büyütmüş, birlikte bir atölye açmışlar ve şimdide sergiliyorlar....kankamda onların atölyede zaman zaman resim yapıyor...keşke resim yetenek işi olmayaydı...örgü öreceğime şimdi resim yapardım...

bugün aslında şeker doktorla randevum vardı ama iptal ettirdim...tabiki gidecem..sonuçta günde 4 ilaç kullanıyorum ve kontrol altında olmam gerek...son dönemlerde durgunlaştığımı hissediyorum...bazen ağzımı bile açmak istemiyorum...anladım ki her istediğimiz olmuyor hayatta...ne yapalım..

yorucu ama kafamı meşgul edebilen bi cumartesiydi...ve günler sonra gökyüzünü görebilmek güzeldi....


2 yorum:

Profösör dedi ki...

Resime de senin istidadın vardır. Kurslara gitsen mutlaka hocalar bunu söyleyecektir.

Adsız dedi ki...

güneş içimizi ısıttı galiba:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...