BİŞEY

dünya kötü bi yer...bir çok askerimiz şehit oldu...bu yeterince üzücüyken, bir de müslümanım diyen kardeşlerimiz bir ölüye acımasızca davrandılar.kaddafinin fotoğraflarını her gördüğümde kan beynime sıçradı..ölüye saygıda yok...

neyse efendim, kahramanız bolca sosyal yaşıyor bugünlerde, meleklerle kahvaltı, istanbul akvaryum, denizcilik müzesi, arkadaşa kahvaltıya gidiş, kızın arkadaşının oynamak için bize gelişi, akşam misafir gelişi gibi yaşa yaşa bitmez sosyal hayat...gez dolaş, trafik, insanlar sohbetler...vallla ben çok sosyalim ha..o yüzden bazen evi özlüyorum...

kuzenim siirtte , kocası dünki harekata katıldı, şehit onun kollarında öldü...her gün kuzenimi arıyorum daha 25 yaşında ve siirtte yapayalnız..kocası dün gece gelmedi belki bir hafta sonra belkide iki gün sonra gelir demişti, bugün aramış, gelecek...ne kadar güçlü....ilk gün çok ağladı sonra bi baktım o beni teselli ediyor..her her gün arıycam onu...

onun dışında hayat fena değil...içim dışım salofalk oldu..kaytarmalara başladım..ne yapayım gündüz ilacı tutmak çok zor...öğleden sonra sıkıştırıyor beni...

bugünki şeker doktor randevusunu iptal ettirdim...biraz dinleneyim yeni bir yol çizecem...hayat güzel, lakin insanlar için bişeyler yapmak lazım..