KENDIMI ARIYORKEN

sınıftaki panoların komplesini değiştirdim.ter bastı..klimayı açtım ve klimayı açık bıraktığımı eve giderken hatırladım!!!sabah kıza klimanın kumandasını verdim git kapat dedim.hala biri kapatmadıysa tabi... akşam 8.30 civarı kızın aklına o da benim hatırlatmamla ödevi geldi..okuduğu kitapla ilgili slayt hazırlayacaktı.ben var=her şey var ...bunu anladım. kocam , kızım ve ben müthiş tembel insanlarız...çatışma noktamızda bu...hepimiz bir diğerine kendimizi gördürmeye çalışıyoruz... ben her işi bir an önce bitsinde keyif çatayım diye hızlıca yapıyorum...işte ben buyum ya...suçlu benim... dün kızımın öğretmenine ankara gezisine gelmiycez dedim...baktım benim kız üzülüyor ama beni kırmakta istemiyor...içim acıdı...nerdeyse sınıfın hepsi gidiyormuş...o da istekli...bugün konuşacam , sıkıcam dişimi gidecem kızla geziye...gezide gezi ...perşembe akşamı çıkılacak.cuma günü için izin almam lazım..cuma gece dönülecek ve cumartesi kurs var...çok yorulacam ama kız mutlu olsun... her sabah eve yakın bir pastaneye gidip büyük simitlerden alıyorum...biraz düşünerek yürümek, sonrada eve gelip tv karşısında tulum peyniriyle simiti yemek acayip hoşuma gidiyor... çok çalışıyorum...bir ara vakit bulup kardeşimin düğünü için kıza abiye almaya gitmem lazım....bu kadar çok çalışıyorum ama yeni kurs yönetmeliğinden dolayı kazandığım para çok az...evin borcu bitecek mi bir gün.... işte ben buyum...komple gereksiz düşüncelerden ibaret , normal insanların dert saymayacağı şeyleri dert edinen bir salak...