sabah yataktan fırlayıp, akşam yatana kadar gezince ve bunu keyifle yapıca aman ne mutluyum sandım...mutluydum da...herkese sarılmak istiyordum, herkesi öpmek...kafama göre küfür edip gülmek....makara , kikiri...ortamda güzel hani...atlıyoruz arabaya ordan oraya gidiyoruz...birileri yemeğe çağırıyor, birileri gel felan yerde buluşalım diye ısrar ediyor...bende her şeye katılıyorum...hiç birini es geçmiyorum...
derken laylay lom, uykular eksik kaldı...geç yat, sabah erken kalk..tüm gün aktif yaşa...akabinde nefes alamamalar başladı...önce pek ciddiye almadım hani..ne olacak ki...bir kaç dakika gelen panik atak nöbeti bu...anaaaa o da ne muhabbetin en orta yerinde keyif yerindeyken gene burnum tıkandı, nefesim kesildi...sakince kalktım..zor zahmet nefes alıyordum ve başka bir odaya gidip atağın geçmesini bekledim...sonra geçti...sonra ertesi gün akşam üzeri gene aynı nefes alamama durumu...evin içinde hızlı adımlarla ve dehşetle atağın geçişini bekleme...atak -uyku arasında kesin bir bağlantı var...atak-düzenli yaşam arasındada kesin bir bağlantı var...dışarda yeme-barsak hareketlenmesi arasındada kesin bir bağlantı var...atak -ük arasındada kesin bağlantı var...
şimdi ne yapıyoruz...yarından itibaren evde beslenip , bolca dinlenelim...deli gibi gezmenin alemi yok...hastalıklı bir kadın olarak sakin yaşıyoruz...
yarın tızım gidiyo...bavul hazır...ama ben onu özliycem....
1 yorum:
Aman dikkat arkadaşım. Hafife almaya gelmez. Bence de dediklerini uygula. Herşey kıvamında güzel.
Kızına iyi yolculuklar. Sayılı gün çabuk geçer.
Yorum Gönder