evet aşkım, senin işinde zordu..çünkü ben ZOR KADIN dım...yıllarca canına okudum..canına okunan sadece sen değildin, kendi canımada okudum...ne oyunlar, ne komiklikler, ne kederler, ne asık yüzlü günler...yordum mu seni erkeğim?affet beni...yaşadığımız güzel günlerin hatrına affet....kadının zor du evet ama dalaveredende pek anlamazdı...koklarken senin ter kokusnu dedim ki, dünyanın en hoş kokusu bu...ne güzel olmuş , karşıma çıkmışsın..benim olmuşsun...yaşayabileceğim fenalıklardan , kötü kaderden kormuşsun beni....
ne tatlısın sana maço ol dediğimden beri...bu evde sigara içilmeyecek diye bağırırken, kalk hadi kalk diye emrederken , gelmiş geçmiş 14 koca yılın aslında nasılda güçlü kadını oynarken kocasını ezip geçen kadın olduğumu farkediyorum...sokaklarda senden önde yürüyor, dünyaya meydan okurken sanada okuyormuşum...yeni farkettim...affet....
tüm o ilaçlara, ağlama krizlerine, inatçılık günlerine inat , evet zor kadındım...gel unuttum gel.....