ZOR KADIM

yağmur tatlı tatlı yağıyor...panjuru açtım biraz...aylardır panjurun kenarında oturur sigaramı içerim...bazı günler ağlamışımdır...bazı günler planlar yapmışımdır...bazı günlerde bugün olduğu gibi keyifle bakmışımdır yağan yağmura...bir şeylerden keyif alabilmek ne güzel...

yorucu günlerdi...hiç 10 lara kadar uyuduğumu bilmezdim...uyudum...öyle çok sızlıyorduki kemiklerim, ayaklarımın altları...deli gibi koşturuyordum..bir iş bitiyor yenisi başlıyordu...ne garip ki mutluda edemiyordum...zor kadındım...birini sevmezsem yüz ifademden anlaşılıyordu...birine kızgınsan belli ediyordum istememeden...maskelerim yoktu...neysem oydum...dim direk anlatıyordum ve bu yüzdende çok tartışıyordum...anneme sorarsak kötü yola düşmüştüm...(hayatım boyunca bu kötü yola düşmek durumuyla mücadele ettim zaten...annem hep kötü yola düşmemden korkmuştur..ve hep bu lafı söyler)..kötü arkadaşlarım vardı...ve gözüm kocamla mutlu olmakta değildi...çocuk böyle yetiştirlmezdi ...bu çocuğu berbat edecektim...
pis bir evim vardı...ve ben keyfimden sağa sola sataşan  birisiydim...üstelik sömestrde kardeşimide dövmüşüm ama haberim yok o ayrı...

tablo buydu...ve bu tablo benim delirmeme yeterdi...ama şans perileri sağolsunlar bu sene sabretmem gerektiğini söyleyip duruyorlar...oysa sabır benim fıtratımda hiç olmayan bir şeydir...nefret nefret.....tek hissettiğim bu oldu...tonla insan annesine taparken ben beni doğuran kadından gene nefret ettim...sürekli ona hamur yedirdiğimi söyledi..güneş görmeyen bir evimiz olduğunu, tarhana çorbasının çorbaya benzemediğini ve bu kadar büyük popoma nerden pantolon bulduğumu defalarca sordu...dünya iyisi bir kocam vardıda ben gözünü kötülük ve korkunçluk bürümüş bir kadın olarak ona eziyet ediyordum...özetle ben çok ama çok kötüydüm...

zorla onu götürdüğümüz restoranda bir lahmacun yedi ve taksinin ön koltuğuna oturup gitti havaalanına...bir dahada telefonunu açmadı...o gitti...hiç bir şey hissetmedim...hayat kaldığı yerden devam etti...

çok uyumuşum...geçmiş 10 günü silecek kadar çok uyumuşum...evdeki tüm çikolataları yutacak kadarda çok yemişim...kocam tepkisizce tv ye baktı...ben unuttum o kadar kötü biri olduğumu...

hayata devam edebilmek için bir parça umut lazımdı...bir italya tatili buldum...sevindim..zıpladım...ama koca ters ters baktı...ne italyası?elime aldım yeni bir çikolata...yedim yedim yedim...