bir kitap yazmaya karar verdim...nerden başlarım nasıl yaparım bilmiyorum..beynimi herhangi bir şeye kanalize etmenin zorluğunu yaşadığım bugünlerde oturup ona nasıl kanalize olurum bilemiyorum...oysa o belki bir ilaç...o ilacı almazsam ruhum çürüyecek ve ben bitecem...hayatım boyunca öyle çok şeyi erteledim ki, nerdeyse tüm hikayeler yarım kaldı ve hepsini sonradan acı çekerek yaşadım....
bu kitap için çevremin çok ısrarı var...ben hep onu yazmayı unutsamda birileri karşıma çıkıp bana hatırlatıyor .Allahın bie mesajı bu bilmem...ama ben kah yanarken kendi ateşimde kah uyuşup görmezken o ateşi , bir şeye verebilmeliyim kendimi...belki yazarken bulacam o sihirli şeyi...belki tüm hayallerim yıkılacam benle...bunuda denesem ne kaybederim acaba...
ve profösör ....diyor ki bana ''karşımızdaki bize güven vermiyorsa umut besleyemeyiz'' ne kadar doğru...
bugün bol şarkılı bir gün oldu...diyeti bozan kız gibiyim...ve ne acı ki şunu anlıyorum şarkılar bana iyi gelmiyor...
3 yorum:
yaz onu bebegım.
Bence de yaz..
Bence de yazmalısın. Bazen yanlış şarkıları seçiyoruz ondan mıdır iyi gelmeyişi?
Yorum Gönder