ACILAR OLGUNLAŞTIRMAK İÇİN VAR

aslında öyle çok şanslıyım ki...benden şanslısıda yoktur..işte bu şarkıyı arkadaşım kolumu çekiştirerek götürdüğü salonda gitarıyla söyledi...nasıl duygulandım...nasıl sevindim...nasıl içim acıdı..nasıl arkadaşımla gurur duydum...nasıl beni seven insanlar var diye havalara uçtum...nasıl acıma yandım...

oysa ben sabah kalkım...bugün başka bir gün olmalıydı...başka bir gün yapmalıydım...gidip tonla kurs gezdim...dönemin yarısında olduğumuzdan dolayı özelliklede benim öğleden sonra katılamayacağımdan ötürü çok istediğim hobi kursları olmadı..oysa ben örgü örmeyi öğrenmek istiyordum..hatta takılar yapmak..olmadı..seneye belki...fotoğrafçılık kursuna yedek olarak aldılar..eğer biri gelmezse alacaklar..spor kursu içinde sağlık raporu çıkarrıp sıra beklemem lazımmış...

çocuk esirgemeye gittim..güzel karşıladılar..şimdiye kadar onlara baş vuran tek öğretmen benmişim..teşekkür etttiler...bir takım kurallardan bahsettiler.çocuklarla özel hayatlarından bahsetmek yok..hediye vermek yok..acılarını deşmek yok...ağustosa kadar onay alacaklar..salı günleri iki çocukla sabahtan 2 saat çalışacam..ikiside erkek...biri kas hastası kortizon alıyor..diğeri tenisteydi tanışamadım...karnelerine baktım..defterlerine baktım..yaşadıkları mekanı gezdim..sorumlulularıyla ortak çalışacağım için onunla sohbet ettim...çalışmanın sonunda kurum beni değerlendirecek..bende onları değerlendirecem..müzdireleri özellikle düzenli katılım istedi..ortam güzeldi...tanıştığım çocuğuda sevdim..bir saat sonra çıkacam..öğlene kadar çalışacağız..içime huzur geldi aylar sonra ilk defa...

sonra okuluma gittim...44 hareketli çocuk...tatilde hepsi bi karfura gitmiş bi de kardan adam yapmış..başka bişey yapan yok...onlarlada aileyiz..yıllardır hepsini ezberledim...

sonra arkadaşım yukardaki şarkıyı gitarıyla bana çalınca başka bir duygu çöktü içime...günün bazı saatlerinde ufak ama derinden ağlıyorum...acıların insanı büyüttüğünü aslında gelişimimize katkıda bulunduğunu anladım...acı tabiki çok zehir bişey...ama biliyoum ki zaman hafifletir...sadece günlerin, haftaların hatta ayların hızlıca geçmesi gerek...tek ihtiyacım bu...

eve dönerken omuzlarımın ağırlaştığını ama yanarak olgunlaştığımı anladım...belki acılar hayırlara vesileydi..