9 Kasım 2011 Çarşamba
MUTLULUK
harika bir bayram geçirdim çok şükür yaradana...eğer kilometrelerce yol gidip ailelerimizin yanında olsaydık bu kadar mutlu olurmuydum bilmem...bavullar araçlar, birbirinin dibinde yaşayan ama bundaki güzelliği göremeyen akrabalar...oysa işte burada evimde tüm özgürlüğümle bayramı kutladım...arkadaşlarımızı ziyaret ettik, tatlı sohbetler ettik...
bazen dostlarda akrabalar kadar tatlı...dün akşam yemeğimizi arkadaşlarımızla fethipaşa korusunda yedik...boğaz rengarenk ışıklandırmasıyla bize göz kırparken masa dolusu yemekler bana neşe verdi...dünyevi arzu dedikleri bu olmalıydı...ufakta olsa dünyadaki cennetten bir parça...
oysa ben dünyevi arzularımı törpilemeye çalışıyorum...kabaran bu duyguya bakıp çok müsrifçe ve ben hep onun peşindeyim diyorum...ama alışkın olmayan götte don durmaz misali tüketim toplumunun çılgınlığı içinde buluyorum kendimi...
ve felaket henry...kızımın en büyük aşkı...yıllarca onun kitaplarını okudu...türkiyede basılmış kitaplarının hepsine sahip...daha küçükken bana okuttururdu yada o okur ben dinlerdim...yaramaz mı yaramaz fırlamamı fırlama henry nin artık sinema filmide çekildi..ve benim prenses onu izledi keyifle...
kitaplar olmadan hiç olmaz tabi...murat bardakçının yeni kitabı neslişaha başlıyorum...yeni kokan bu kitabıomda tamda en sevdiğim tarz olan biyografi dalında...osmanlı hanedanının defterine yazılmış son kişi neslişah sultanı anlatıyor...
ve ayşe kulinin yeni kitabı çıkmış....iyiki çıktıktan sonra farkettim...yoksa alana kadar içim içimi yerdi...ayşe kulinin yıllardır bir dolu kitabı çıktı..nerdeyse birlikte yaşlanıyoruz...kitap aşkı müthiş bişey...onları okşuyorum...kokluyorum..onlara sahip olmak beni mutlu ediyor...diğer insanlar gibi para biriktirmiyorum yada başka şeyler almıyorum ama kitaba gelince tüm paramı verebilirim....
ve bu enfes kolye...yooo pahalı bişey değil...ama ben bunu çok istiyordum..istiyor ama peşine düşüp aramıyordum..o bayramda beni buldu...şifalı taşlardan oluşan rengarenk bir kolye...banada yakıştı..severek kullanacağım...
dünyanın hırsıyla dopdaloyum..bir şeyler almak beni mutlu ediyor...demekki bende alışveriş hastalığı var...zaten nerde zor bi hastalık var beni bulur...
çok şükür yaradana...demek insan acı çektiği kadar mutluda olabiliyormuş...çok şükür rabbime, bana bu imkanları veriyor...çok şükür ne kadar şükretsem azdır...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
1 yorum:
Boncukları ben de severim. Çocuklara çok boncuk almışımıdır ben..
Yorum Gönder