çok şaşırdım ya valla çok şaşırdım...şu an sınıfta olsa anlıycam da yok yani..ve neler neler yazmış...benki öğrencilerime taparım..asla hakaret etmem, kötü söz söylemem ve dayak filan söz konusu bile olamaz...ama ona bakılırsa çocuklara kötü davranan, notlarını düşüren(ki nerdeyse tüm sınıfın notu 5 tir)velilere hakaretler yağdıran ben...
bir savunma dilekçesi yazdım..iki arkadaşım benim hakkımda dilekçeler yazdılar..ve 4 öğrencimi istediler.''pardon ama bu çocuklar küçük ne deyip size getirecem ''dedim..düşünebiliyormusun, ne aşşağılayıcı ne kötü bir durum...bir amca sizinle sohbet edecek dedim indirdim çocukları...böylece bu boktan düzenin parçası oldular 8 yaşındaki sabiler...öğretmenimizi çok seviyoruz yazıp altını imzalamışlar...en çok bu
üzdü beni...
hocam bizim haklarımız yok mu dedim...salak bir kadının menepoz bunalımlarının kurbanıyım....benimde haklarım olmalı , insanlar garip ve tuaflar , onların hezeyanlarına göre hareket etmek ne derece doğru..
bu kadın büyük ihtimal yeni gittiği okuldan memnun değil...kızı alışamadı...öğretmenden yada idaredende hoşnut değil..ama bunların sorumlusu olarak beni görüyor..oradaki durumuna yapamadığı çareyi bana sataşarak yapıyor..beni unutamamış, benden çok memnunmuş.acı çekiyor...
ah...bu kadar memnunsan niye kafa tutarsın, niye sonuçlarını düşünmeden hareket edersin...bana acı çektirmek istiyor, benden hınç almak istiyor.durumu hiç iyi değil...
bıktım ya, gerçekten...acı çekmekten bıktım...bana yapışan beni beyninden atamayan insanlardan bıktım..çekip gitmek istiyorum artık öte tarafa..
sonuç itibariyle benimle ilgili bir sorun olmayacak..bir soruşturma açılmasına gerek bile görülmeyecek..içim rahat...problem yok..daha bana nasıl zarar verebileceksin be kadın?daha benimle nasıl uğraşacaksın?yeni bir oyuncak bulsanda beni unutsan ha...
işin garibi bende kendi hayatımla tonla sorun yaşıyorum...en basitini daha dün yaşadım .devletin kayıtlı bilmem kaç bin ülseratif kolit hastasından biriyim.ilacımı bile alamıyorum.boktan hastanelerde benimle pin pon topuyla oynar gibi oynuyorlar.başıma gelmeyen kalmıyor..devlet bunları görmezken , aptal bir kadının hınç duygularına hizmet ediyor..delirmemek elde değil...
bu arada perşembe günü bir gastrocuya gidecem...ve muhtemelen kolonoskopi için o gün gün verecekler.ah hayat neden beri yoruyosun???
güzel şeylerde olacak tabi..yarın güzel bir dostla güzel bir sohbet beni bekliyor.size yarın süpriz bir haber verecem...ah arkadaşım, tamda zamanı...mutlu olmak heyecanlanmak için muhteşem zamanlama..
dudaklarım uyuşuyor.çok sinirlendim..ağlayamadım..dünya kötü bir yer...ben hiç huzur bulamıyacak mıyım?neden lanetledin beni Allahım???
2 yorum:
Bu yaşadıklarına tahammül etmek gerçekten zor. Bunları ailenle birlikte aşacaksın. Bir seövgi yumağı olacaksınız. Dostların da seni unutmayacak. Sen takip edecek. Dualar edecekler sana. Hem iyileşeceksin. Hem de haksızlıkların üstesinden geleceksin. Mutlaka hayatında olumlu gelişmeler olacak. Senin de huzura ihtiyacın var. Tulum peyniri ve sıcak çıtır simidini hiç unutmayacağım. Bu bile mutlu olmaya yeterdir. Yeter ki evinde huzurluca ayaklarını uzatıp keyif çatman bile..
ya şaşırdım,okudukça hayret ettim.Normal olamaz bu insan.salla gitsin istediğine ulaşamamış.,Göçmek neyin nesi?seni seven bir ailen,ögrencilerin dostların var .Bak çok güzel bir dostun bulmuş bile seni,unutan aslında hiç unutmamışki seni hediyesi bu olsa gerek nedersin?Allahımbir an önce kurtulursun inşallah şu hastalığından.
Yorum Gönder