KENDIMI ARIYORKEN

yeni yıla tamda kocamın istediği gibi girdik.akşam yemeğini dışarda yedikten sonra aburcubur bir şeyler alıp eve döndük.tüm bu işlemler boyunca kocam kankama gitmemem için gerekeni yaptı.yorgundum ve 12 ye kadar dayanamayacağımı biliyordum.pes ettim.eve döndük...

tabi bunun birde sabah kısmı vardı.kızımla başbaşa kalmak için onu okula yollamadım.bence çocuğa özel zamanlar ayırıp ona özel olduğunu hissettirmek lazım.onu alıp alışveriş merkezine gittik.saçları kıvırcık olsun diye maşa istedi ona hediye bir maşa aldım.arkadaşına, öğretmenine,öğretmeninin oğluna, servis şöförüne, hostesine hediyeler aldık.ben her yıl başında bunlara hediyeler alırım.kızımın bire bir beraber olduğu insanlara değer verdiğini göstermek iyi bir şey bence.zengin olsam etrafıma çok faydam olurdu.bundan eminim.

dönelim akşama , izlediğim herhangi bir dizi yoktur.tv nin karşısına geçmemle 10 dakika içinde uyumam bir olur.galiba tv de güzel programlar vardı.kızım çok heyecanlıydı.yılbaşı onun için özeldi.diğer yıllardan daha farklı bir heyecanı vardı.
sonra ben uyudum.kızımda koltukta uyumuş.kocam minik ailesiyle tamda istediği gibi yeni yıla girmiş oldu.

son dakkada aldığım piyango biletine her yıl olduğu gibi amorti bile isabet etmedi.oysa ikramiye bana çıksaydı kocamı boşuyacaktım kesin.

minik ailem, yeni yılın ilk gününe kızımın ağlama çığlıklarıyla başladı.yeni yıla girerken babası onu uyandırmadığı için kıyamet koparıyordu.evi hep birlikte temizledik.sonra babası kızına söz verdiği mp4 ü almak için dışarı çıktık.

10 yaşında ama mp4 için bir çok özellik istiyor.aradığımızı bulmak zor.kocam çok dırdırcı oldu.sürekli herşeyden şikayet ediyor bütün gün öyle çok konuştu ki, hafta içi onu fazla görmediğim için mutluyum.

herkes alışverişte...insanlar deli gibi alışveriş yapıyor.alışveriş yapmak beni mutlu ediyor, rahatlatıyor.gövdeme uygun giysi bulkamadığım zamanlarda takı alıyorum yada hiç olmadı kitap...evet benim hep alışveriş yapmam lazım.

oysa kafamda tüm bunları yaşarken iki farklı konu var.tüm gün aklımdan çıkaramadığım.bir ay sonra şehir dışından akarabalarım yatılı geliyor.nevresimler, koltuklar, halı temizliği, camlar, dolap içleri...bunları düşünüp duruyorum.basit görünen her şey bana stres yapmaya yetiyor.

birde barsaklarım ve hasta ruhum var.barsak ilacım hafif kalıyor gibi az da olsa kanamam var...biliyorum yaza kadar geçecek.
her an bir panik dalgası gelir mi diye düşünüyorum.ilaç verirse içer miyim?kesin iyileşir miyim?profa mı gitsem?...tonla şey.2 hafta sonrasına randevu verdi sekreteri...kafam karman çorman...habire konuşan kocamı susturamıyorum.zincirden boşanmış gibi delicesine konuşuyor.bir milyon kez 100tl gelen su faturasını söyledi.madonnanın hayatını anlatan kitabı(biyografileri severim)aldım diye , madonnanın hayatı yerine öğrenmem gereken şeyleri saydı.akşam yemeğini pişirdi ama hiç susmadan konuştu....halada ona kitap okuyan kızımın her okuduğu cümle için bin yorum yapıyor.yorumlardan nasibini alanda ben...

yılın ilk günü nasıl geçerse öyle geçermiş tüm yıl...