KENDIMI ARIYORKEN

bütün bunların mükemmeliyetçilik duygumdan geldiğini biliyorum.fakat içimdeki kafa tutan kadın her şeyi örtbas etmeye çalışıyor.malesefki mantıklı kadın yanım ''insanın kendine verdiği zararı kimse veremez''diyor ve tabi ona katılıyorum.ama o asi kadın yok mu siktir et gitsin diye bağırıyor.-

aslında insan OLMASI GEREKENİ değil olduğu gibi yaşamalı.fakat olduğumuz gibi yaşamaya kalktığımızda çevredekileri döküp saçıyoruz.mesela birine kızdığımda ''ASLINDA İYİ İNSANIM DİYE GEZİYORSUN FAKAT DAVRANIŞLARIN İÇİNDEKİ PİSLİĞİ ELE VERİYOR''dediğimde benden kötüsü olmuyor.hergün yüzyüze baktığın insanlara karşı bazı şeyleri yutmak gerek.yuttuğun zamanda kendin olamıyorsun.

dün tuvalet dolusu kanı görünce gerçekten çok korktum.devam ederse diye tırstım.ilacımı kullandım.barsak spazmları dışında bir sorun yok.ve bunları yazarken elime aldığım kuruyemişle ve karın gurultusuyla süper bir suçluluk duygusu hissediyorum.

tv de bir adam aptal aptal konuşuyor.bende aptal aptal yazıyorum.

önemli bir mail bekliyorum , kütüphaneden aldığım kitapları vermeye gitmeden önce...