merhaba yeni blog,
aslında yeni şeylere başlamak ne kolaymış.ocakta mantar pişerken hemencecik açıldı yeni blog.ne ara düşündüm adını ,nasıl aklıma geldi bende bilemiyorum.son günlerde dinlediğim bir şarkının sözleriydi, hepsi bu....
diğer bloğumla sanıyorum 4 koca yıl geçti.en yakın arkadaşım ve dostumdu.tabiki dostumu satmam.onuda kapatmadım zaten.yıllarım var onda ''ben''varım.o benim hayatım.benim hikayem...
ama gerekliydi.çünkü bir defa beni gerçek hayatta kimse tanısın istemiyorum.çünkü onların gördüğü benle gerçek ben öyle farklı ki...
normal hayatımda konuşkan , sosyal biriyim.blogta o kadar her şeyden şikayet ettiğime bakmayın aslında insanların yanında fazlasıyla uyumluyum.sevecenim, anaçım, canımı bile veririm...çook arkadaşım var.böyle blogta tantana yaptığıma bakmayın.günde en az 2 saat telefonda muhabbetim var.sabahtan akşama evde durduğum nadirdir.bloğa yazan zavallı bir kadın değilim.
yıllarca çok okudum.ve yazmayıda seviyorum.istiyorum ki, yazarken kendimle ilgili aşamadığım şeyleri aşayım.yada ne bileyim kendim için basitte olsa bir şey yapayım.teyzem çok gevezedir.insanın kafasını öyle çok şişirirki, en korktuğum şey onun gibi olup insanları rahatsız etmektir.ama burda iş kolay, seni dinlemek istemeyen biri kapatır gider.kimse rahatsız olmaz.
ben hayatımdaki bazı insanlardan çok bıktım.fakat onları hayatımdan atacak cesarete sahip değilim.
bunlardan biri kız kardeşim.kendisi bloğu kapatmamın nedeni.aramızda 1.5 yaş var.iyi bir üniversite bitirmiş, iyi iş sahibi birisidir kendileri.ama aramızda ailenin diğer üyeleriyle olduğu gibi sorun var.yaş farkımız az olduğu için beraber büyüdük.o biraz annem gibi.her şeye burnunu sokar.kendi yönetemediği şeylere düşman olur.
onunla telefonda çok az konuşuyoruz.çünkü bloğu okuyor ve arama gereği duymuyor.hadi kendi okusa iyi bir de sülaleye yayın yapıyor.annem her şeyi biliyor.ben ona bir şey anlatırken bir bakıyorum bilmediği şey yok kadının.tabi bizimki annesiyle güzel ilişkiler geliştirirken arada beni yem olarak kullanıyor.
onunla öyle çok kavgalaramız oldu ki...bir gün yazarım.ama ben genelde onun üstünde fazla durmam.var ama yok gibi davranmayı svereim.bugün onunla bir telefon görüşmesi yaptık.ve bu görüşmenin ardında bloğu kapatmaya karar verdim.hadi bebişim bul beni bulabilirsen:)
34 yaşındayım.artık hayatımda ben ne istersem o olsun istiyorum.fazlası, eksiği , saçma sapanı değil....
benim istediklerim olsun...
merhaba yeniblog, hoşgeldin dünyama...
27 Ağustos 2010 Cuma
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
3 yorum:
yeni blogun hayırlı olsun arkadaşım ben senin yazılarını ilk okumaya başladığımda hiçte her şeyden şikayet eden boş biri olmadığını anladım tersine elimden geldiği kadar senin yazılarından yararlandım senin her kelimen düzgün ve akıcıydı burdada seni takip etmekten mutluluk duyacağım sevgilerimle
papatya...teşekkür ederim beni çok mutlu ettin...
Merhaba :)
Yorum Gönder